Krasnale

Domowe Przedszkole 20-24.kwietnia
2020.04.19

W tym tygodniu zabawy pod hasłem „Dbamy o Ziemię.

W razie pytań, prosimy o kontakt e-mailowy: jacekiagatka.krasnale@gmail.com

Zachęcamy również do wysyłania nam zdjęć ze zrealizowanych czy podjętych przez Krasnale działań na wyżej wymieniony adres.

Pozdrawiamy :)

TEMAT TYGODNIA: DBAMY O ZIEMIĘ

 

Załączniki dostępne pod linkiem https://drive.google.com/open?id=12DsFvhn8OlV74-Mkx-A4q6qTfId1h032

 

Dzień tygodnia / temat dnia

Cele

Rodzaj aktywności

Potrzebne materiały (pomoce dydaktyczne)

Przebieg

 

20.04.2020

Poniedziałek

 

 

 

Co to jest przyroda?”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

- wypowiada się na temat wiersza,

- rozumie zależności występujące w świecie przyrody,

- wczuwa się w rolę rośliny,

- ćwiczy reakcję na sygnał,

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

MOWA I MYŚLENIE

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

RUCHOWA

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

- wiersz,

- obrazek przedstawiający wiosenną przyrodę (załącznik nr 1),

- muzyka o zmiennym tempie,

1. Słuchanie wiersza D. Gellnerowej „ Co to jest przyroda?”

To drzewa i kwiaty i liście i woda.

Motyl nad łąką, biała stokrotka.

Przyroda jest wokół, wszędzie ją spotkasz.

Ptak rozśpiewany, gadają świerszcze.

Powiedzcie, proszę, co jeszcze, co jeszcze.

Szanuj przyrodę, kochaj przyrodę.

Kwiatom w doniczkach nie żałuj wody.

Dbaj o trawniki!

Niech koło domu

będzie wesoło, będzie zielono.

2. Rozmowa na temat wiersza:

- Co to jest przyroda?

- Jak należy o nią dbać ?

- Co to znaczy: szanować przyrodę?

3. Zabawa ruchowa „Ziemia, woda, powietrze”.

Dziecko stoi zwrócone twarzą do rodzica.

Na hasło: Ziemia – dotyka dłońmi podłogi, przykucając jednocześnie,

Na hasło: Woda – chwyta dłońmi za kolana,

Na hasło Powietrze - wskazuje przestrzeń nad głową.

4. Zabawa dydaktyczna „Zależności występujące w świecie przyrody”. Dziecko odpowiada na pytania:

Kto jest ważniejszy w przyrodzie – rośliny czy zwierzęta?

- Czy mogłyby żyć na świecie zwierzęta, gdyby nie było roślin?

- Co jest potrzebne do tego, aby mogły rosnąć rośliny?

5. Zabawa pantomimiczna z elementem dramy „Roślina chce pić”.

Dziecko próbuje się wczuć w rolę rośliny, której brakuje wody. Swoją mimiką, ruchem głowy, ciała pokazuje, jak czuje się roślina, która usycha i potrzebuje wody.

6. Słuchanie ciekawostek na temat roślin.

Rośliny, tak jak ludzie i zwierzęta, oddychają: pochłaniają szkodliwe gazy (dwutlenek węgla), a wydzielają tlen, który jest potrzebny do oddychania ludziom i zwierzętom. Jeżeli ziemia, woda i powietrze są zanieczyszczone, to szkodzą ludziom, zwierzętom i roślinom, które wtedy chorują.

II Ćwiczenia gimnastyczne – zestaw nr XIX (z wykorzystaniem metody W. Sherborne). Rozwijanie świadomości własnego ciała.

Wirujący bączek – dziecko ślizga się w kółko na brzuchu, a następnie na plecach.

Chowamy się – w siadzie, przyciąga kolana, chowa głowę; rozprostowuje się do pozycji leżącej.

Gorąca podłoga – biega z wysokim podnoszeniem kolan.

Na szczudłach – chodzi na sztywnych nogach.

Ugniatamy podłogę – w leżeniu na plecach wciska wszystkie części ciała w podłogę. Zdobywanie pewności siebie i poczucia bezpieczeństwa w otoczeniu.

Pogoń na kolanach – dziecko z rodzicem bądź rodzeństwem dobiera się parami, jedno ucieka na kolanach, a drugie je goni. Przy powtórzeniu zabawy następuje zmiana ról. Rozwijanie umiejętności dzielenia przestrzeni z innymi przez ćwiczenia w parach z biernym partnerem, przeciwko partnerowi, razem z partnerem, ćwiczenia w grupie

Przesuwamy partnera – dziecko z pary leży przodem, rodzic poprzez chwycenie go za nadgarstki stara się je przesunąć; potem zamiana miejsc. W leżeniu tyłem; jedno dziecko z pary chwyta partnera za kostki nóg i stara się je przesunąć; potem zamieniają się miejscami.

Prowadzimy niewidomego – dziecko zamyka oczy, rodzic staje twarzą do niego i podaje mu ręce; prowadzi dziecko z zamkniętymi oczami w różnych kierunkach, a ono się temu poddaje. Potem zamieniają się rolami.

Przekładamy naleśnik – jedno dziecko przylega w leżeniu na brzuchu do podłoża; partner próbuje przewrócić je na drugą stronę; potem zamieniają się miejscami.

Wstajemy razem – dziecko z rodzicem bądź rodzeństwem siedzą tyłem do siebie, złączone plecami; próbują razem wstać, nie odrywając się od siebie.

Ćwiczymy razem – dziecko z rodzicem tworzą koło wiązane, trzymają się za ręce; przykucają, a potem podnoszą się do wspięcia na palce i wracają do pozycji wyjściowej. Dziecko z rodzicem siedzą w kole, w siadzie prostym rozkrocznym, jedną stopą dotykają sąsiada z prawej strony, a drugą – sąsiada z lewej strony; trzymają się za ręce – jednocześnie podnoszą ręce do góry, a następnie wykonują skłon i wracają do pozycji wyjściowej.

Ćwiczenia kreatywne

Ilustrujemy muzykę ruchem – dzieci improwizują ruchowo przy muzyce o zmiennym tempie.

 

Wtorek

21.04.2020

 

 

 

 

Widzimy, słyszymy, wąchamy”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Wiosenny kwiat”

 

- ćwiczy motorykę małą,

- wsłuchuje się w dźwięki,

- zapoznaje się z piosenką,

- wyklaskuje rytm piosenki,

- wykonuje papierowego kwiatka,

 

 

 

 

MUZYCZNA

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

PLASTYCZNA

 

 

- kartka papieru, worek,

- nagranie piosenki, (załącznik do chomikuj pod tabelą),

- reprodukcje obrazów przedstawiających przyrodę wiosną, (załączniki),

- skakanka lub sznurek, taśma klejąca,

- rolka po papierze toaletowym,

- kolorowy papier, klej, nożyczki, bibuła

I „Nasze uszy słyszą świat”.

1. Zabawa „Pozwólcie mówić papierkom”.

Rodzic mówi, że często zaśmiecamy papierami różne miejsca, ale papier można także wykorzystać do różnych ćwiczeń słuchowych.

Rodzic daje dziecku po małej kartce papieru.

  • Dziecko drze trzymaną kartkę na dwie części, wsłuchując się w odgłos, który powstaje podczas wykonywania tej czynności.

  • Dziecko drze papier najpierw bardzo szybko, a potem – bardzo wolno, zwraca uwagę na różnice między powstającymi dźwiękami.

  • Dziecko zgniata rożne rodzaje papieru i plastikowe torebki. Przysłuchuje się powstałym dźwiękom.

  • Dziecko robi papierowe kulki różnej wielkości, a następnie nasłuchuje, jakie odgłosy powstają, gdy upuszcza kulki na podłogę,

  • Dziecko wrzuca zgnieciony papier do kosza.

2. Słuchanie piosenki „ Nasze uszy słyszą świat”

  1. Każdy z nas ma dwoje oczu,

    które widzą wszystko,

    widzą wszystko.

    Błękit nieba, biały domek,

    zieleń traw i listków,

    traw i listków.

    Ref: Uszy słyszą ptaków śpiew,

    dzwonki deszczu, granie drzew,

    a nad stawem chóry żab-

    nasze uszy słyszą świat!

  2. Każdy z nas ma jeden nosek

    do wąchania kwiatków,

    do wąchania.

    Czasem także do kichania,

    lecz na szczęście rzadko,

    do kichania.

3. Rozmowa na temat piosenki.

- Z ilu zwrotek składa się piosenka?

- Czy ma refren?

- Co robią oczy? Co robią uszy?

- Do czego służy nosek?

4. Zabawa przy piosence.

Podczas pierwszej zwrotki dziecko spaceruje od okna do okna, przyglądając się domkowi, niebu, trawie. Podczas refrenu zatrzymuje się i wspólnie z rodzicem wyklaskuje rytm piosenki. Podczas drugiej zwrotki rodzic z dzieckiem spaceruje po pokoju wąchając kwiatki, a potem kichając.

 

II. „Wiosenny kwiat”.

1. Oglądanie reprodukcji obrazów przedstawiających przyrodę wiosną. Wypowiadanie się na ich temat, zwrócenie uwagi na kolory.

2. Zabawa ruchowa „Kwiat”.

Rodzic rozkłada ze skakanek lub sznurka na podłodze kształt kwiatu. Przymocowuje skakanki/sznurek do podłogi taśmą klejącą. Dziecko chodzi po skakance, mówiąc rymowankę:

 

Kwiaty – piękne i pachnące -

zobaczysz na każdej łące.

 

3. „Wiosenny kwiat” - wykonanie pracy plastycznej. (załącznik ze zdjęciem, jak ma wyglądać praca).

- Oklejanie rolki po papierze toaletowym zielonym papierem (wymiary 16 na 10 cm).

- Przerysowanie kielicha kwiata z pomocą rodzica na kolorowy papier i wycięcie go nożyczkami.

Postawienie rolki pośrodku kwiatka i obrysowanie jej ołówkiem. Następnie wycięcie powstałego w środku kółka i nałożenie papierowego kwiatka na rolkę.

- Zgniecenie kawałka bibuły w innym kolorze w dużą kulkę i umieszczenie jej w otworze.

Środa 22.04.2020

 

 

 

 

Gdyby lasu nie było..”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

- rozwijanie myślenia przyczynowo- skutkowego,

- wypowiadanie się na określony temat,

- układanie ilustracji w logiczną całość,

- wymyśla zakończenie zdania,

- ćwiczy reakcję na sygnał,

 

 

 

MOWA I MYŚLENIE

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

RUCHOWA

 

- sylwety liści (załącznik nr 3),

- chustki lub apaszki,

- dowolna muzyka,

- obrazki historyjki obrazkowej (załącznik nr 4),

- tamburyn,

- muzyka o zmiennym tempie,

I „Gdyby lasu nie było..”

1. Zabawa „Liście wiosną”.

Dziecko wyobraża sobie, że jest liściem. Dostaje sylwetę liścia np. dębu, kasztanowca lub klonu. Dmucha na liście trzymane w dłoniach.

Wymyśla odpowiedzi na pytania: O czym mogłyby rozmawiać liście, gdyby potrafiły mówić? Czy lubią, gdy wiatr nimi porusza?

2. Zabawa ruchowa „Strumyk”.

Dziecko dostaje dwie szyfonowe chustki. Ma wyobrazić sobie, że razem tworzą strumyk. Dziecko, przy muzyce, łapie chustki za rogi i tańczy, poruszając nimi bardzo powoli i łagodnie. Potem strumyk wpływa do jeziora. Dziecko staje. Bardzo wolno porusza chustkami i wolno się obraca przy dźwiękach np. tamburynu.

3. Historyjka obrazkowa „Dbamy o nasze otoczenie”.

Dzieci na podstawie obrazków, opowiadają historyjkę i odpowiadają na pytania:

- Gdzie szły dzieci?

- Co dzieci zauważyły po przyjściu do lasu?

- Co zrobiły dzieci ze śmieciami?

- Do jakiego koloru worków zbierały śmieci?

4. Zabawa ruchowa „Wiatr porusza gałązkami drzew”.

Dziecko, przy dźwiękach tamburynu porusza wyciągniętymi do góry ramionami. Szybkość poruszania wyznacza natężenie uderzeń w tamburyn.

5. Zabawa „Dokończ zdanie”.

Rodzic wypowiada początek zdania, a dziecko za każdym razem próbuje podać jego inne zakończenie. Np.:

Dbać o przyrodę to znaczy... (nie zrywać roślin).

Dbać o przyrodę to znaczy... (nie deptać trawników).

Dbać o przyrodę to znaczy... (oszczędzać wodę). Itd.

 

II Ćwiczenia gimnastyczne – zestaw nr XIX (z wykorzystaniem metody W. Sherborne). Rozwijanie świadomości własnego ciała. (patrz poniedziałek).

 

Czwartek 23.04.2020

 

 

Porównywanie pojemności”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Wiosenne motyle”

- porównuje pojemność naczyń,

- przelicza ilość przesypanych kubków,

- przeprowadza doświadczenie z oczyszczaniem wody,

- słucha wiadomości o motylach,

- sprawnie posługuje się nożyczkami i klejem,

 

MATEMATYCZNA

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

PLASTYCZNA

 

 

 

- naczynia o różnych kształtach, ale o takiej samej pojemności,

- kasza manna lub piasek,

- kubek,

- nagranie muzyki cichej i głośnej,

- słoiki z wodą,

- ziemia, piasek, żwirek, wata,

- ilustracja motyla (załącznik nr 5),

- kartka, piasek lub kasza manna w pudełku,

- papier kolorowy,

- cekiny, koraliki

- bibuła,

- klej,

- nożyczki,

- kredki, mazaki

I „Porównywanie pojemności”.

1. Zabawa dydaktyczna „Porównywanie pojemności naczyń za pomocą obranej jednostki objętości”.

Rodzic przygotowuje dwa naczynia różniące się kształtem, ale o takiej samej pojemności, kasza manna lub piasek i kubek.

- Do którego naczynia zmieści się więcej piasku?

Dziecko szacuje na oko, które naczynie ma większą pojemność.

- Jak sprawdzić, kto ma rację?

Rodzic wysłuchuje pomysłów dziecka, np. zważyć kaszę/piasek w obu naczyniach, przesypać do jednakowych naczyń itp.

Jak sprawdzić to za pomocą jednej miarki? Czy może nią być kubek?

Dziecko przesypuje kaszę/piasek z naczyń do kubka i liczy, ile takich miarek zmieści się w każdym naczyniu. Okazuje się, że mimo różnicy w wyglądzie naczyń mieści się w nich po tyle samo kaszy/piasku.

Czy można po wyglądzie naczyń stwierdzić z pewnością, gdzie jest więcej piasku?

Czym można sobie pomóc, by to stwierdzić?

Czy można mierzyć kaszę/piasek w każdym naczyniu inną miarką? Wysunięcie wniosku: pojemność naczyń można porównać za pomocą wspólnej miarki.

2. Zabawa ruchowa „Ukryj się”.

Przy nagraniu nastrojowej muzyki dziecko porusza się swobodnie po pokoju. Kiedy usłyszy dźwięki głośne, nieprzyjemne dla uszu, przykuca i chowa głowę w ramionach, jakby chciało się ukryć. Ponowne dźwięki nagrania muzyki nastrojowej są sygnałem do wykonywania ruchu.

3. Zabawy badawcze „Czy można oczyścić wodę?”

Rozmowa poprzedzająca prace badawcze.

Skąd się bierze woda?

Czy woda jest potrzebna? Komu?

Co zanieczyszcza wodę?

Czy ty możesz mieć jakiś wpływ na czystość wody? (Musimy nie zaśmiecać zbiorników wodnych – rzek, stawów, jezior).

Czy wodę można oczyścić?

Wyjaśnienie, co oznacza słowo filtr. (Urządzenie, które zatrzymuje zanieczyszczenia).

Zaproponowanie dziecku zabaw w oczyszczanie, czyli filtrowanie wody.

Przygotowanie słoików z wodą, do których wsypujemy: ziemię, piasek, żwirek.

Porównywanie wyglądu wody w słoikach.

Filtrowanie wody przy użyciu filtra z waty.

Oglądanie przefiltrowanej wody.

Zwrócenie uwagi na zanieczyszczenia znajdujące się na wacie.

Wyciągnięcie wniosków z przeprowadzonych obserwacji; określanie, jakie znaczenie mają filtry w procesie oczyszczania wody.

II „Wiosenne motyle”.

1. Zapoznanie z budową motyla.

Dziecko ogląda duży obrazek motyla. Wymienia części ciała motyla i wskazuje je na obrazku.

Słuchanie ciekawostek na temat motyli:

Motyle, to owady zwane łuskoskrzydłymi. Dzielimy je ze względu na : wygląd, porę lotu (motyle dzienne, ćmy) oraz wielkość (motyle większe, motyle mniejsze). Jest to druga pod względem liczebności grupa owadów (na świecie jest ponad 150 tys. gatunków motyli; w Polsce- ponad 3 tys.). Ciało motyla jest zbudowane z trzech części: głowy, tułowia, odwłoka. Na głowie znajduje się: para oczu złożonych, para czułków oraz ssący aparat gębowy. Większość motyli odżywia się nektarem kwiatowym. Na czułkach znajdują się receptory zapachu oraz narządy słuchu i równowagi, wychwytujące drgania powietrza. Tułów składa się z trzech segmentów. Na nim znajdują się trzy pary odnóży oraz dwie pary skrzydeł. Skrzydła są pokryte drobnymi łuskami.

2. Ćwiczenia ruchowo-graficzne.

- Dziecko naśladuje rękami lot motyla.

- Rodzic rysuje palcem dziecku, w pudełku z piaskiem lub kaszą manną, motyla. Dziecko rysuje palcem po rysunku rodzica, mówiąc przy tym rymowankę:

Motyle- piękne, kolorowe – zdobią kwiaty ogrodowe.

Potem dziecko wyrównuje piasek/kasze mannę i rysuje motyla samodzielnie.

3. „Wiosenne motyle” – wykonanie pracy plastycznej. (załącznik ze zdjęciem pracy).

  • wycinanie odwłoka narysowanego na czarnym kartonie,

  • wycinanie skrzydeł na kolorowym kartonie,

  • przyklejanie odwłoku do skrzydeł i ozdabianie pracy kolorowym papierem, koralikami, guzikami (pamiętajmy, że wzory na skrzydłach są takie same – symetryczne),

  • wycinanie i przyklejanie czułków, rysowanie oczu.

24.04.2020

Piątek

 

 

 

Przyjaciel przyrody”

- uważnie słucha wiersza,

- wymienia cechy przyjaciela przyrody,

- ćwiczy reakcję na sygnał,

MOWA I MYŚLENIE

 

 

 

 

 

 

 

 

 

RUCHOWA

- wiersz „ Przyjaciel przyrody”,

- stoper,

- muzyka o zmiennym tempie,

I. „Przyjaciel przyrody”.

1. Słuchanie wiersza A. Widzowskiej „Przyjaciel przyrody”.

My, przedszkolaki na ziemskiej kuli,

wiemy, że Ziemię trzeba przytulić,

zadbać o lasy, powietrze, wodę,

kwiaty, zwierzęta – całą przyrodę !

To źle marnować wodę w kąpieli

od poniedziałku aż do niedzieli.

Po co bez przerwy nurkować w wannie?

Lepiej z prysznica zrobić fontannę!

Torba foliowa szczerzy zębiska.

-Jestem z plastiku, sztuczna i śliska.

Gdy będę plackiem leżeć na wodzie,

fokom i żółwiom chętnie zaszkodzę!

- Ja także! - wrzeszczy ze szkła butelka.

- W lesie się smażę niczym iskierka,

a gdy rozgrzeję się jak ognisko,

pożar wywołam i spalę wszystko!

- Czy wy nie wiecie okropne śmieci,

że na planecie mieszkają dzieci?

Szust! Posprzątamy bałagan wielki,

osobno papier, plastik, butelki!

Pstryk! Pamiętamy, by gasić światło,

wiemy, że pożar wywołać łatwo,

a gdy widzimy sarenkę w lesie,

to nie wrzeszczymy, aż echo niesie!

Ten, kto przyrodę niszczy i truje,

niech się kolcami jeża pokłuje!

2. Rozmowa na temat wiersza

- O co należy zadbać w przyrodzie?

- Czego nie należy marnować?

- Czego nie należy robić z plastikowymi i szklanymi opakowaniami?

- Dlaczego należy segregować śmieci?

- Co powinno spotkać tych, którzy nie dbają o przyrodę?

3. Zabawa ruchowa.

Rodzice ustawiają stoper na 5 minut. Dziecko ma za zadanie wykonywać polecenia rodziców na hasło np

- posprzątaj biurko - dziecko ma czas 5 minut na posprzątanie,

- pozbieraj papierki w pokoju,

- odłóż zabawki na miejsce,

- poukładaj sztućce w szufladzie,

- posegreguj kredki.

4. Zabawa dydaktyczna „Co cechuje przyjaciela przyrody?”. (można stworzyć swój własny plakat). Dziecko wymienia cechy przyjaciela przyrody.

Przyjaciel przyrody:

- nie łamie gałęzi drzew,

- nie depcze trawników w parku, na skwerze,

- nie śmieci,

- nie zrywa roślin,

- nie zostawia kapiących kranów,

- wychodząc z pomieszczenia, gasi światło,

II Ćwiczenia gimnastyczne – zestaw nr XIX (z wykorzystaniem metody W. Sherborne). Rozwijanie świadomości własnego ciała. (patrz poniedziałek).

Materiały do zajęć dydaktycznych zaczerpnięte z:

oprawy metodycznej KOLOROWY START, ze strony internetowej www.blizejprzedszkola.pl

http://chomikuj.pl/leosvilhena/PIOSENKA+PI*c4*98CIOLATKA/44+-+Nasze+uszy+s*c5*82ysz*c4*85+*c5*9bwiat,4489051629.mp3(audio)

 
 
 
 
realizacja: ARTEH Agencja InteraktywnaARTEH CMS